ANDALIGA GREINAR

RØTUR OG VEINGIR (1)

"Tí fer maðurin frá faðir og móður ..." 1. Mós. 2,24

Tá tú sært børn tíni vera før fyri at fara frá tær og sjálv fáa sær eina góða tilveru, kanst tú vera vísur í, at lutur tín sum pápi ella mamma hevur eydnast. Tú fert ikki at sleppa teimum, men ein tíð kemur, tá ið neyðugt er hjá teimum at sleppa "skjúrtinum hjá mammu" og fáa høvi til at stenda á egnum beinum. Minst til, at tey børnini, tú uppalir nú, hoyrdu Gudi til, langt áðrenn tey hoyrdu tær til. "HARRANUM hoyrir jørðin til ... og tey, ið har búgva." (Sálm. 24,1) Tú ert lærari, ikki eigari, og møguleikar tínir at læra tey upp eru sera ódrúgvir. Børn tíni eru fødd til at fara frá tær, ikki til at verða verandi hjá tær. Tú hevur ikki tamarhald á teirra likamliga tikkandi klokku. Tín uppgáva er at fyrireika tey til at verða skild frá tær. Latið okkum næstu dagarnar tosa um at geva børnunum røtur og veingir.

"Røtur". Røturnar mugu hava tað gott, áðrenn fruktin kann mennast. Góðar røtur krevja góðan jarðbotn, rætta taðing og verjandi plantur. Røturnar krevja eisini dygt og trygt festi í jørðini. Tvey sløg av familjum eru. Annað slagið veitir "ótrygt samband við jørðina". Viðurskiftini millum foreldur og børn eru ógreið, mótstríðandi, líkasæl ella kanska enntá gáloysin, og hetta fær børn at kenna seg kensluliga óvard, ótrygg um tey eru ynskt og elskað, hóast tey hava øgiligan tørv á báðum hesum. Teimum børnunum vantar álit, sjálvsvirði, kensluliga styrki og mót til at vága nakað. Hin familjan hevur "trygt jarðarfesti". Viðurskiftini milllum foreldur og børn sæst skilliga sum sterkt og trygt og verður støðugt styrkt. Sjálvt tá neyðugt er at vera burtur frá teimum kenna børnini seg vard og trygt sambundin við foreldrini. Slík børn verða andaliga, sosialt og kensluliga skikkað við sjálvsvirði og tí dirvi, sum krevst til at megna tær avbjóðingar, teimum møta á lívsleiðini.

Erla Berghamar týddi

Í menniskjum góður tokki

Hesa tíðina, tá ið stundar til jóla, hoyra vit á hvørjum ári hesi signaðu og nógv sigandi orðini: Dýrd veri Gudi á hæddini, friður á jørðini, í menniskjum góður tokki!

Les meira

Jarðbundnar væntanir (2)

"... Hann visti sjálvur, hvat í menniskjuni var" Jóh. 2,25. - Tú skalt læra at hava jarðbundnar væntanir á trimum økjum...

Les meira

Jarðbundnar væntanir (1)

Jesus sá tað besta í fólki og virkaði fyri at fáa tað fram. Men hann var ikki góðvarin; hann kendi veikleika menniskjans...

Les meira

Hvat so krevst

Orðið hugagóður fevnir um dygdir sum hart arbeiði, reinlyndi, áhaldni og stremban eftir framúr avriki. Ein serfrøðingur sigur: "Skal verk títt eydnast...

Les meira

Lærið at vera skynsom

Vilt tú staðfesta okkurt uttan at fáa tær óvinir, er gott at vera varin. Roynir tú at vinna onkran, eru tveir lutir, sum tú fyrst skalt vera greiður yvir:

Les meira

Tryggur í Guds nærveru

Um tú ikki brúkar tíð saman við Gudi, fert tú altíð at hava eina djúpari kenslu av óvissu. Summi fólk geva okkum kensluna av tryggleika,..

Les meira

Støða hjarta tíns

Hjartasjúkur eru drepandi, um tær ikki verða funnar og viðgjørdar nóg tíðliga. Tað er satt bæði likamliga og andaliga...

Les meira

Vilt tú trívast og vera nøgdur?

Lætt er at vera nøgdur, tá lívið gongur, sum tú vilt; men hvussu ofta hendir tað? Bíblian sigur, at vit skulu læra kynstrið at vera nøgd...

Les meira

Guds tíðarætlan

Gud lærir teg tolni, tá hann fær teg at bíða longur, enn tú hevur hug til, eftir tí, tú ynskir tær. Ynski okkara eru sum villross – neyðugt er at temja tey..

Les meira

Røtur og veingir (5)

Góð uppaling krevur, at rætti hátturin verður funnin til hvørt barnið at gerast sjálvstøðugt. Summi taka seg aftur fyrr enn onnur ...

Les meira

Røtur og veingir (4)

Tú fært ikki altíð forðað fyri, at barn títt fær mein. "... Í heiminum hava tit trongd ..." (Jóh. 16,33) Annaðhvørt fáa tey mein og læra at handfara veruleikan,..

Les meira

Røtur og veingir (3)

"Veingir" eru hin gávan, tú mást geva børnum tínum. Tey eru fødd til at flúgva, ikki verða verandi í reiðrinum...

Les meira

Røtur og veingir (2)

Á ferðini frá ungdómstíð til vaksnamannalív fer barn títt at uppliva óvissu, sjálvmótsøgn og svingandi huglag...

Les meira

Røtur og veingir (1)

Tá tú sært børn tíni vera før fyri at fara frá tær og sjálv fáa sær eina góða tilveru, kanst tú vera vísur í, at lutur tín sum pápi ella mamma hevur eydnast..

Les meira

At sleppa av við strongd

Fyri nøkrum árum síðan varð strongd roknað sum ein trupulleiki hjá mannfólki, men soleiðis er ikki longur...

Les meira

Troyst í sorgini

"Hann grøðir tey, ið hava sundurbrotið hjarta ..." Sálm. 147,3. Ein av mest rørandi hendingum í Skriftini er, tá ið Jesus grætur við grøvina hjá Lazarusi...

Les meira

Hvussu uppliva vit Guds náði

Fleiri av brøvunum hjá Paulusi byrja við orðunum: "Náði veri við tykkum og friður frá Gudi, Faðir okkara, og Harranum Jesusi Kristi!" ...

Les meira

"... verið nøgd við tað, sum tit hava!"

Um mál tíni eru miðsavnað um Gud, fer hann at hjálpa tær at røkka teimum ....

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum dreymi (3)


Gev tí gætur, sum fólk siga kring teg. Nógv teirra harmast um, at tey sleptu dreymunum á ungum árum ....

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum dreymi (2)

So er tað varandi útreiðslur. Vit vilja øll somul fegin hava tað, sum fólk við framgongd hava ...

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum Dreymi (1)

Dreymur tín gongur ongantíð út, um tú ikki vilt gjalda tað, sum fylgir við ...

Les meira