ANDALIGAr GREINAR

RØTUR OG VEINGIR (4)

"Tí fer maðurin frá faðir og móður ..." 1. Mós. 2,24

Tú fært ikki altíð forðað fyri, at barn títt fær mein. "... Í heiminum hava tit trongd ..." (Jóh. 16,33). Annaðhvørt fáa tey mein og læra at handfara veruleikan, ella verða tey kvald í tínum verjandi hylki og gerast ongantíð búgvin – ein nógv syrgiligari skaði, sum eisini er pínufullari og meira meiðslandi. Hvat hoyrir við til at geva børnum tínum "veingir"? 1) Fatanin av, at tey gerast ongantíð sunn vaksin, um tey ikki gerast sjálvstøðug. Tað hevur við sær, at tey skulu læra at hugsa klárt, hava ábyrgd av egnum avgerðum, at tey av vánaligum valum læra, hvussu tey skulu velja betur, at tey hava rætt til at gera mistøk og gjalda lærupeningin fyri tað, og at tey sannroyna, hvat tað merkir at vaksa og mennast. 2) Tað hevur eisini við sær, at tú skilir, at teirra hugur til at gerast sjálvstøðug er ikki prógv um, at tín uppaling er miseydnað. Tí tað er hon avgjørt ikki. Heldur kundi ivi verið sáddur um evni tíni sum pápi ella mamma, um tey ikki royndu at gerast leys. Foreldraluturin er bíbilskur og virkar væl, tá ið endamálið er at gera børnini sjálvbjargin. 3) Hugsa ikki, at tey vraka teg, tá tey draga seg burtur frá tær. Tað er ikki at vísa tær frá sær, men at menna seg sjálv. Tað er ikki prógv um ótakksemi ella sjálvsøkni og uppreistur; tað er hinvegin ein møguleiki til í teirra veruleikaheimi at vísa, hvussu væl tú hevur eydnast sum foreldur. Hava tey ikki hug at vera við til okkurt tiltak langt burtur í familjuni, skalt tú ikki noyða teg fyri at "bjarga familjuni frá at loysast upp". Uppgávan hjá familjuni er at seta í frælsi, eins og kyknur býta seg sundur og gerast fleiri. Bíblian sigur: "Nørist, vaksið í tali, og fyllið jørðina!" (1. Mós. 9,1) Hetta kunnu børnini ikki útinna, um tey verða verandi heima í reiðrinum. Slepp teimum leysum og lova teimum at liva lívið sjálv! Har liggur tín ábyrgd – ikki í endaleysari uppaling. Loys tjóðrið, lít á Gud, og tey fara at koma aftur at vitja pápa og mammu, sum eru "megakul"!

"... et ord til dagen" frá UCB - Erla Berghamar týddi

Liv eftir sannføringum tínum (2)

Dániel varð noyddur til at gera av, um hann vildi vera ein, sum lagar seg, ....

Les meira

Liv eftir sannføringum tínum (1)

Bíblian sigur, at " Dániel setti sær fyri, at hann skuldi ikki gera seg óreinan við mati kongsins ella við víninum, ið hann drakk ..."

Les meira

Kærleiki – við ongum treytum

Í USA síggjast av og á bilar við teksti á kúfangaranum, sum sigur, at barnið hjá eigaranum er 'heiðursstudentur' á ávísum skúla.

Les meira

Bið áðrenn freistingina

"... biðið, fyri at tit skulu ikki falla í freisting!" Matt. 26,41

Les meira

Fyrigeving er vissað tær

"Játta vit syndir okkara, er Hann trúfastur og rættvísur, so Hann fyrigevur okkum syndirnar og reinsar okkum frá allari órættvísi.

Les meira

Tá ið tú tilbiður, kennir Gud seg heima

Har sum tú býrt, har er heim títt ella bústaður tín. Tá ið tú prísar Gudi, sigur tú: "Kenn teg heima her, Harri."

Les meira

Bjóða hugsanarháttinum av

Tá ið tú kannar tíni mistøk, sært tú, at tað var hugsanarhátturin ta løtuna, sum var orsøkin, og tað er tí, tú ert noyddur til at halda á at bjóða tínum egnu hugsanum av.

Les meira

Statt fast á Guds orði

Um ein, tú elskar, sorar hjartað og svíkur álit títt, verður tú viðkvæmur.

Les meira

Brúka lovprísanarkraftina

Tað ber til at lovprísa Gudi alt ov lítið, men tú kanst ongantíð prísa honum ov nógv.

Les meira

Tornur Paulusar í holdið – og tín (3)

Paulus skrivar: "At hann skuldi víkja frá mær, bað eg Harran um tríggjar ferðir.

Les meira

Tornur Paulusar í holdið – og tín (2)

"... fyri at eg skal ikki gera meg stóran ..." 2. Kor 12,7

Les meira

Tornur Paulusar í holdið – og tín (1)

Tey bíbliukønu eru ikki samd um, hvat "tornurin" hjá Paulusi var.

Les meira