ANDALIGA GREINAR

RØTUR OG VEINGIR (4)

"Tí fer maðurin frá faðir og móður ..." 1. Mós. 2,24

Tú fært ikki altíð forðað fyri, at barn títt fær mein. "... Í heiminum hava tit trongd ..." (Jóh. 16,33). Annaðhvørt fáa tey mein og læra at handfara veruleikan, ella verða tey kvald í tínum verjandi hylki og gerast ongantíð búgvin – ein nógv syrgiligari skaði, sum eisini er pínufullari og meira meiðslandi. Hvat hoyrir við til at geva børnum tínum "veingir"? 1) Fatanin av, at tey gerast ongantíð sunn vaksin, um tey ikki gerast sjálvstøðug. Tað hevur við sær, at tey skulu læra at hugsa klárt, hava ábyrgd av egnum avgerðum, at tey av vánaligum valum læra, hvussu tey skulu velja betur, at tey hava rætt til at gera mistøk og gjalda lærupeningin fyri tað, og at tey sannroyna, hvat tað merkir at vaksa og mennast. 2) Tað hevur eisini við sær, at tú skilir, at teirra hugur til at gerast sjálvstøðug er ikki prógv um, at tín uppaling er miseydnað. Tí tað er hon avgjørt ikki. Heldur kundi ivi verið sáddur um evni tíni sum pápi ella mamma, um tey ikki royndu at gerast leys. Foreldraluturin er bíbilskur og virkar væl, tá ið endamálið er at gera børnini sjálvbjargin. 3) Hugsa ikki, at tey vraka teg, tá tey draga seg burtur frá tær. Tað er ikki at vísa tær frá sær, men at menna seg sjálv. Tað er ikki prógv um ótakksemi ella sjálvsøkni og uppreistur; tað er hinvegin ein møguleiki til í teirra veruleikaheimi at vísa, hvussu væl tú hevur eydnast sum foreldur. Hava tey ikki hug at vera við til okkurt tiltak langt burtur í familjuni, skalt tú ikki noyða teg fyri at "bjarga familjuni frá at loysast upp". Uppgávan hjá familjuni er at seta í frælsi, eins og kyknur býta seg sundur og gerast fleiri. Bíblian sigur: "Nørist, vaksið í tali, og fyllið jørðina!" (1. Mós. 9,1) Hetta kunnu børnini ikki útinna, um tey verða verandi heima í reiðrinum. Slepp teimum leysum og lova teimum at liva lívið sjálv! Har liggur tín ábyrgd – ikki í endaleysari uppaling. Loys tjóðrið, lít á Gud, og tey fara at koma aftur at vitja pápa og mammu, sum eru "megakul"!

Erla Berghamar týddi

Í menniskjum góður tokki

Hesa tíðina, tá ið stundar til jóla, hoyra vit á hvørjum ári hesi signaðu og nógv sigandi orðini: Dýrd veri Gudi á hæddini, friður á jørðini, í menniskjum góður tokki!

Les meira

Jarðbundnar væntanir (2)

"... Hann visti sjálvur, hvat í menniskjuni var" Jóh. 2,25. - Tú skalt læra at hava jarðbundnar væntanir á trimum økjum...

Les meira

Jarðbundnar væntanir (1)

Jesus sá tað besta í fólki og virkaði fyri at fáa tað fram. Men hann var ikki góðvarin; hann kendi veikleika menniskjans...

Les meira

Hvat so krevst

Orðið hugagóður fevnir um dygdir sum hart arbeiði, reinlyndi, áhaldni og stremban eftir framúr avriki. Ein serfrøðingur sigur: "Skal verk títt eydnast...

Les meira

Lærið at vera skynsom

Vilt tú staðfesta okkurt uttan at fáa tær óvinir, er gott at vera varin. Roynir tú at vinna onkran, eru tveir lutir, sum tú fyrst skalt vera greiður yvir:

Les meira

Tryggur í Guds nærveru

Um tú ikki brúkar tíð saman við Gudi, fert tú altíð at hava eina djúpari kenslu av óvissu. Summi fólk geva okkum kensluna av tryggleika,..

Les meira

Støða hjarta tíns

Hjartasjúkur eru drepandi, um tær ikki verða funnar og viðgjørdar nóg tíðliga. Tað er satt bæði likamliga og andaliga...

Les meira

Vilt tú trívast og vera nøgdur?

Lætt er at vera nøgdur, tá lívið gongur, sum tú vilt; men hvussu ofta hendir tað? Bíblian sigur, at vit skulu læra kynstrið at vera nøgd...

Les meira

Guds tíðarætlan

Gud lærir teg tolni, tá hann fær teg at bíða longur, enn tú hevur hug til, eftir tí, tú ynskir tær. Ynski okkara eru sum villross – neyðugt er at temja tey..

Les meira

Røtur og veingir (5)

Góð uppaling krevur, at rætti hátturin verður funnin til hvørt barnið at gerast sjálvstøðugt. Summi taka seg aftur fyrr enn onnur ...

Les meira

Røtur og veingir (4)

Tú fært ikki altíð forðað fyri, at barn títt fær mein. "... Í heiminum hava tit trongd ..." (Jóh. 16,33) Annaðhvørt fáa tey mein og læra at handfara veruleikan,..

Les meira

Røtur og veingir (3)

"Veingir" eru hin gávan, tú mást geva børnum tínum. Tey eru fødd til at flúgva, ikki verða verandi í reiðrinum...

Les meira

Røtur og veingir (2)

Á ferðini frá ungdómstíð til vaksnamannalív fer barn títt at uppliva óvissu, sjálvmótsøgn og svingandi huglag...

Les meira

Røtur og veingir (1)

Tá tú sært børn tíni vera før fyri at fara frá tær og sjálv fáa sær eina góða tilveru, kanst tú vera vísur í, at lutur tín sum pápi ella mamma hevur eydnast..

Les meira

At sleppa av við strongd

Fyri nøkrum árum síðan varð strongd roknað sum ein trupulleiki hjá mannfólki, men soleiðis er ikki longur...

Les meira

Troyst í sorgini

"Hann grøðir tey, ið hava sundurbrotið hjarta ..." Sálm. 147,3. Ein av mest rørandi hendingum í Skriftini er, tá ið Jesus grætur við grøvina hjá Lazarusi...

Les meira

Hvussu uppliva vit Guds náði

Fleiri av brøvunum hjá Paulusi byrja við orðunum: "Náði veri við tykkum og friður frá Gudi, Faðir okkara, og Harranum Jesusi Kristi!" ...

Les meira

"... verið nøgd við tað, sum tit hava!"

Um mál tíni eru miðsavnað um Gud, fer hann at hjálpa tær at røkka teimum ....

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum dreymi (3)


Gev tí gætur, sum fólk siga kring teg. Nógv teirra harmast um, at tey sleptu dreymunum á ungum árum ....

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum dreymi (2)

So er tað varandi útreiðslur. Vit vilja øll somul fegin hava tað, sum fólk við framgongd hava ...

Les meira

Kostnaðurin av Gudgivnum Dreymi (1)

Dreymur tín gongur ongantíð út, um tú ikki vilt gjalda tað, sum fylgir við ...

Les meira